نکته های آموزنده و شیرین زندگی
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ :علی ملائکه
نویسندگان

شعر و سرود ولادت امام رضا علیه السلام

دل من مال توست آقا جان

که به دنبال توست آقا جان


سرود  ۱

این نسیم بهاری از کجا می آید امشب

که به جان ودل یاران صفا می آید امشب

گل نازی شکفته در گلستان ولایت

زقدومش به درد دل دوا می آید امشب

گل باغ ولا آمد            کعبه عشق ما آمد ۲

رضا آمد  ..... رضا آمد......

شب میلادت ای مولا   شب عشق وسرور است

زتجلای روی تو     همه جا غرق نور است

توئی آن ضامن آهو     که به هستی صفائی

به ولایت دخیلم من     به امید نگاهی

به رهت سر گذارم من  ....  غیر تو کس ندارم من ....

زضا آمد .........رضا آمد......

تو ز زهرا نشان داری  تو صفای جنان داری

بخدا از تو ممنونم    که به قلبم مکان داری

تو دلم را صفا دادی  تو دلم را ضیا دادی

بتو دل بسته ام مولا   که دلم را بها دادی

بخدا از ازل گشته دلم دیوانه تو

گرد شمع رخت باشد دلم پروانه تو

دل وجانم فدای تو      سر من خاک پای تو

تو کریمی توئی مولا       من مسکین گدای تو     ( رباعی خوانده شود )

گل گلزار پیغمبر         پسر موسی جعفر

به امید آمدم سویت     تو مرانی مر از در

تو نگهدار اسلام و        تو نگهدار قرآنی

به جهان ای گل زهرا     کن حمایت تو از رهبر

از فروغ نگاه تو      راه ما گشته راه تو

تا قیامت بود شیعه    همه جا در پناه تو

 

سرود ۲

بده مژده آمده نور دل خیرالنسا

شده عالم با صفا از روی زیبای رضا

شد عیان وجه سر مد           گل گلزار احمد

قدسیان گفتند باهم           رضا آمد خوش آمد

گل سرخی دمیده در گلزار محمدی

هشتمین حجت حق آمد با نور ایزدی

گلرخان گفتند باهم در گلزار عشق و وفا

جلوه گر شد روی او بارنگ وبوی احمدی

ای دلا دلدار آمد        موسم دیدار آمد

زمزمه کن با گلها      ثامن الاطهار آمد

ای افتخارم    اعتبارم    مولا یا ابالحسن

من هرچه دارم    از تو دارم   مولا یا ابالحسن

ای هستی من    مستی من  ای دار و ندار من

ای عزت من      ای وقارم     مولا یا ابالحسن

ای صفا بخش جانها  ای معدن لطف و سخا

کن عنایت بر یاران   ای مظهر لطف خدا

ای گل باغ حیدر           نور چشم پیغمبر 

جان زهرا ای مولا         کن حمایت از رهبر    ( رباعی خوانده شود)

ای کریم اهلبیت            ای نام دلجویت دوا

بهر یاران میباشد         تربت تو دارالشفا

هر خدا جوئی سویت    با عشق و ایمان آمده

هر کسی دردی دارد      از پی درمان آمده

قبله دلها کویت           چشم امیدم سویت

کن عنایت ای مولا       بر گدایان کویت

¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤

 سرود ۳

بار دگر عالمی غرق صفاشد

مشام جانها پر از عطر ولا شد

وادی سینا شده شهر مدینه

جهان زنور رضا پر از ضیا شد

شهر پیمبر     نشسته امشب     به هاله نور

ببین بدست     امام کاظم         سلاله نور

نجمه زند بوسه بر روی نکویش

موسی جعفر کند خنده به رویش

عالم آل محمد ز ره آمد

خیل ملک از سما روان به کویش

طرب فزا شد        دلم خدایا         ز روی ماهش

نهاده ام سر         زشوق و شادی     به خاک راهش

به زلفت مهرت ز روز اول  شهااسیرم شها اسیرم

دل از ولایت  به هر دو دنیا  دمی نگیرم دمی نگیرم

چنان کبوتر  نهاده ام سر  برآستانت برآستانت

رضا بگویم رضا بجویم تاکه بمیرم تاکه بمیرم

اگر که خارم ولی بوی تو دارم

چشم عنایت من از سوی تو دارم

باغ و بهارم     صبر و قرارم      توئی رضاجان

به هر دو دنیا   مونس و یارم   توئی رضا جان  ( رباعی )

مهر وتولای تو به سینه من

به موج غمها توئی سفینه من

اگر چه دورم من از یثرب و بطحا

حریم تو کعبه و مدینه من

توئی امیدم   توئی مرادم   توئی نگارم

اگر چه خارم   هر آنجه دارم  من از تو دارم

¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤

سرود ۴

درخزان نوبهار آمد                       بوی عطر نگار آمد

باصفا شد همه عالم                گل مینو عذار آمد

  مه عصمت   روح ولایت   ای همه نعمت   امام رضا

گل  حیدر           جلوه کوثر        آیه رحمت     امام رضا 

مونس دلها         آمد ای اهل ولا 

 از قدم او             عالم شد پر ازصفا

دامن نجمه         شده گلخانه بهشت 

 از گل روی          بضعه جان مصطفی

 مه دین جلوه گر شده            شب تارم سحر شده

مونس خلوت دلم                   قرص ماهی دگر شده

دل ما غرق شادی و                  لب یاران به زمزمه 

همه جا ذکر یا رضا               همه جا شور وهمهمه

ای همه هستم      مولا یاا مام رضا

دل بتو بستم          مولا یا امام رضا

به امید عطای او                      همه خلق ماسوا

چه بگویم به مدح او            او کریم است و ما گدا

 نام زیبای او خدا                     از ازل بردلم نوشت

 بی تولای او کسی                نشود راهی بهشت

قبله هفتم              شده مولا حریم تو

چشم دو عالم        سوی دست کریم تو

تو همان نور سرمدی            که به هستی قدم زدی

دل ما فرش راه تو                 گل زهرا خوش آمدی

همه حا غزق نور تو                دل ما پر ز شور تو

به جمال منورت                    صلوات محمدی

  ای گل نازم   مولا یا امام رضا         محرم رازم   مولا یا امام رضا

وارث حیدر       مولا یا امام رضا         حامی رهبر  مولا یا امام رضا

٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫

سرود ۵

درخزان نوبهار آمد

بوی عطر نگار آمد

بضعه جان پیغمبر

گل مینو عذار آمد

سرزد از خانه نجمه

گل دردانه ای دیگر

که جهان از فروغ او

 غرق شادی شده یکسر

 ازقدم او     خانه دلها       شوق و طراوت        گرفته

خاک خراسان   حال وهوای     وادی جنت      گرفته

کعبه عشق ما آمد    حجت حق رضا آمد

دگر از غم ننالم من    که به دردم دوا آمد

 دل و جانم فدای او    سر من خاک پای او

شکر حق از ازل گشتم   من مسکین گدای او

 بیت  ولایت     طور تجلی     گشته زرویت        رضا جان

موسی   جعفر   خرم وخندان    گشته ز بویت   رضاجان

 گل گلزار پیغمبر         پسر موسی جعفر

به امید آمدم سویت    تو مرانی مرا از در

از فروغ نگاه تو           راه ما گشته راه تو

ای امید همه عالم     کن حمایت تو از رهبر

 ای گل نازم    محرم رازم     روح نمازم    رضا جان

 روز قیامت   سوی تو باشد   روی نیازم    رضاجان

ای گل خوشبو رضا جان   ضامن آهو رضا جان

 ای صفای حرمت بیشتر از کوی بهشت

به مشامم رسد از تربت تو بوی بهشت

باغ جنت به دل انگیزی درگاه تو نیست

می برد دل بخدا کوی تو از کوی بهشت

 گفته ای هرکه زیارت کند از صدق مرا

میکنم بدرقه اش تا در مینوی بهشت

 به امید کرمت در حرمت آمده ام

 نا امیدم منما ای گل خوشبوی بهشت

 ای گل خوشبو رضاجان        ضامن آهو رضا جان

اکنون دل غمدیده ام از غم رها شد
آخر گره از مشکل پیچیده وا شد
این مژده بر گوشم رسید از هاتف غیب
گفتا زجا برخیز میلاد رضا شد
شمس ولایت از مدینه گشت طالع
عالم منوّر از رُخ شمس ضحا شد
بر خیز ساقی ساغر ما پر زمی کن
زیرا که روز شادی اهل ولا شد
ما باده نوشان می خم غدیریم
چون روز مولود وصی مرتضی شد
بیت امام هفتمین شد طور سینا
ارض و سما از پرتوش غرق ضیا شد
باید به احمد تهنیت گوییم زیرا
از پرده بیرون بضعه خیر الورا شد
در دامن تکتم گُل زهراچو بشکفت
عالم معطر گشت و پر نور وضیا شد
ای قبله هفتم پناه بی پناهان
ما را به درگاه تو دست التجا شد
کن دستگیری از فقیران وضعیفان
ای آنکه لطفت شامل خلق خدا شد
ای یاور درماندگان و درد مندان
هرکس که آمد بر درت دردش دوا شد
نومید کی گردد زدر گاه عطایت
هرکس که با مهر و ولایت آشنا شد؟
چشم (هنرور)برتو ولطف تو باشد
هر دم که آمد بر درت،حاجت روا شد
**************************
ز کوی دوست به دیدار ما، صبا آمد
به جان ما ز صبا باز مژده‏ها آمد
هزار چشمه‏ی خورشید از کرانه دمید
در آن زمان که به دیدار ما، صبا آمد
ز جوش لاله، سراپای دشت زیبا شد
خبر ز سبزترین مژده‏ی خدا، آمد
ستاره ریخت به دامان شب ز مژده‏ی نور
صدای خنده‏ی گلهای آشنا آمد
هزار پنجره‏ی نور، سمت ما، واشد
شکوفه آمد و گل آمد و صفا آمد
به سایه‏سار چمن غنچه‏ای شکوفا شد
ز بام عرش سرود «رضا» «رضا» آمد
به بزم عشق، چراغی دوباره شعله گرفت‏
ز نور روی «رضا» شب به انتها آمد
مدینه، قبله‏گه جاودان هستی شد
«رضا» امام صداقت، گل وفا آمد
بیا حضور خدا را دوباره باور کن‏
ز شهر آینه‏ها، قاصد خدا آمد
سرود سبز خدا را، ز باغ گل بشنو
کنون که عطر دلارایش از فضا آمد
ستاره‏ای ز حریم محمدی سر زد
«رضا» زلال کرامات کبریا آمد
ز باغ سرخ ولایت، دمید لاله‏ی سرخ‏
و عطر سرخ حضورش به جان ما آمد
«رضا» تمام کرامت، «رضا» تمام سخا
«رضا» گل بهاره‏ی گلزار مصطفی آمد
سرود عشق بخوان «نسترن» ز بزم خدا
برای خاطر غمدیدگان، شفا آمد                           نسترن قدرتی
************************************************
ستاره‏ی عشق
دوباره بوی گل آمد، ز گلشن توحید
رسید نوبت شادی، رسید مژده‏ی عید
ز بام عشق برآمد ستاره‏ای تابان‏
ستاره‏ای که چنو چشم روزگار ندید
به باغ سرخ خدا، لاله‏ای شکوفا شد
به بوستان ولایت، شکوفه‏ای خندید
رسید قاصد و پیغام آشنا آورد
نسیم صبح ز فجر زمانه داد نوید
دوباره روی زمین، خانه‏ی شقایق شد
دوباره غنچه به تن، عاشقانه جامه درید
ز جلوه‏ای دل هستی به شور و شوق افتاد
ز مطلعی دل عالم، درون سینه تپید
بهار آمد و گل لب به خنده‏ای وا کرد
بیا که مهر درخشنده بر جهان تابید
حضور نور، بشارت ز صبح شادی داد
نقاب تیره‏ی شب را، ز قاب پنجره چید 
ز شرق آیینه آمد، سوار جاده‏ی نور
دمید از افق عشق، پرتو جاوید
دوباره گردش گیتی به کام عاشق شد
دوباره نغمه‏ی تکبیر در فضا پیچید
سرود و زمزمه‏ی عاشقانه‏ای برخاست‏
خروش و هلهله تا عرش بی‏کرانه رسید
به میهمانی گل رفت، روشنای سحر
به میهمانی هر ذره می‏رود، خورشید
بهار، فرش رهش کرد آنچه با خود داشت‏
شقایق و سمن و سوسن و بنفشه و بید
به شادباش قدومش، زمانه گویا شد
بر آستان جلالش، فرشته پر سایید
ترانه خواند گل از شوق دیدن رویش‏
فلک به رقص درآمد چو این ترانه شنید
فضا ز بوی خدا مست و دل به بویش مست‏
چه جانفزاست نسیمی که از کرانه وزید
گذشت دوره‏ی غم، فصل عاشقی آمد
کنون که یار ز رخسار ماه، پرده کشید
به هر کرانه ببین جلوه‏ی جمالش را
منور است جهان، از طلوع صبح سپید
مبارک است به ما، مطلع ستاره‏ی عشق‏
فروغ دیده‏ی هستی، چراغ راه امید
به یمن مقدم مولا، امیر ملک وجود
به قلب پاک جهان، نور جاودانه دمید 
به یک نشانه دل خلق را، به یغما برد
به یک اشاره غم عشق را، شفا بخشید
بیا به قبله‏ی پاکش سر نیاز آریم‏
که بر غبار رهش سجده می‏برد، ناهید
مراد یابی ازین در، دری که رو به خداست‏
ز بارگاه «رضا» هیچ کس نشد نومید
صلای عشق، مرا مژده‏ی زیارت داد
دلم بسان کبوتر ز دام سینه پرید
حدیث نور بخوان «نسترن» به نام رضا
حدیث نور به مهر «رضا» شود تأیید  
************************
ز ما به حضرت سلطان دین امام رضا
هزار تهنیت و شادباش و مدح و ثنا
بزرگ حجت حق هشتمین امام بحق
ظهور عزت یزدان، شفیع روز جزا
امام مشرق و مغرب علی بن موسی
جهان دانش و بینش سپهر جود و سخا
عطا نمود خدایش یگانه فرزندی
که آسمان و زمین را ز بود او است بقا
قدم گذارد به عالم خجسته نوزادی
که زنده گشت ز یمن قدوم او دنیا
فرشتگان همه اندر مسرت و شادی
پر از شعار نشاط است عالم بالا
جهان ز نور جوادالائمه روشن گشت
گشوده شد در دیگر به سوی طور لقا
هزار سال بگوید مدیحش ار «لطفی»
هنوز شمه‏ای از مدح او نکرده ادا
*********************
مرغ جان ها ساکن کوی شماست
سایه لطف شما بی انتهاست
شامه جان با شمیمت آشناست
مهر تو در دل ز روز ابتداست
آب سقاخانه ات آب بقاست
بر تمام دردهای من دواست
بر لبم تا صبح محشر این نواست
صاحب این ملک رحمانی رضاست
تا نفس دارم زنم از دل صلا
سائلم من سائل تو یا رضا
من اسیر تار گیسوی توام
سائلم من سائل کوی توام
تشنه یک جرعه از جوی توام
آرزومند گل روی توام
معتکف عمری سر کوی توام
ضامنی و هم چو آهوی توام
جان زهرا کن نظر بر این گدا
سائلم من سائل تو یا رضا
بر دل دل مردگان جان آمده
معنی آیات قرآن آمده
پادشاه ملک امکان آمده
شهریار شهریاران آمده
تا دعا کردست باران آمده
هشتمین خورشید عرفان آمده
عاشقان ارباب ایران آمده
ای فدای تو همه آباء ما
سائلم من سائل تو یا رضا  
عبدی و کار خدایی می کنی
بر مَلک فرمانروایی می کنی 
چون علی جلوه نمایی می کنی
از همه مشکل گشایی می کنی
هر که خوانندت عطایی می کنی
تیغ سلمانی طلایی می کنی
مرغ جان ها را هوایی می کنی
زائرت را کربلایی می کنی
جان فدایت عالِم آل عبا
سائلم من سائل تو یا رضا
بحر جود و بحر احسان و کرم
یک نگاهی کن بر این چشم ترم
من ز عشقت جامه بر تن می درم
مهر تو با قیمت جان می خرم
گفته از روز ولادت مادرم
من غلام حلقه بر گوش درم
می گشایم بال و امشب می پرم
مرغ جانم گشته جلد این حرم
می زنم پر گرد ایوان طلا
سائلم من سائل تو یا رضا
این حرم سر تا سرش شور و نواست
کوی سلطان سریر ارتضاست
بار گاهش چون حریم کبریاست
روشن از نورش همه ارض و سماست
هر کجایش بنگری ذکر و دعاست
مرقد تو کعبه آمال ماست
جای جایش جای پای انبیاست
حاجت ناگفته در این جا رواست
مشهد تو می دهد دل را جلا
سائلم من سائل تو یا رضا
عالم آل عبایی یا رضا
هشتمین نور ولایی یا رضا
عاشقان را مقتدایی یا رضا
قبله و قبله نمایی یا رضا
صاحب جود و عطایی یا رضا
دردمندان را دوایی یا رضا
چشمه آب بقایی یا رضا
تو ولیِّ نعمت مایی یا رضا
خوب می دانم که می بینی مرا
سائلم من سائل تو یا رضا 
مجید رجبی *****************************
باید به قد عرش خدا قابلم کنند
شاید به خاک پای شما نازلم کنند
دل می کنم از آن که دل از تو بریده است
دل می دهم به دست تو تا بی دلم کنند
امشب کمیت شعرم اگر لنگ می زند
فردا به لطف چشم شما دعبلم کنند
ایمان راستین هزاران رسول را
آمیخته اگر که در آب و گلم کنند...
...شاید خدا بخواهد و با گوشه چشم تان
بر رتبه ی غلامی تان نائلم کنند
وقتی سرشت آب و گلم را ازل خدا
بر آن نوشت رعیت سلطان ارتضا
در هشتمین دمی که خدا بر زمین دمید
بوی بهشت هفتم او ناگهان وزید
از شش جهت نسیم خبر داد و بعد از آن
از پنجره صدای اذان خدا رسید
چار عنصر از ولادت او جان گرفته اند
یعنی زمین به یمن وجودش نفس کشید
از صلب سومین گل سرخ خدا حسین
ایران گرفته بوی دو آلاله ی سپید
از هشت بی خود این همه پایین نیامدم
یک حرف بیشتر چه کسی از خدا شنید
توحید، حرف محوری دین انبیاست
شرط رضا  به حکم أنا مِن شروطهاست  
از برکتت نبود اگر، نان نداشتیم
باران نبود غیر بیابان نداشتیم
سوگند بر تو ای سر و سامان زندگی
بی تو نه سر که این همه سامان نداشتیم
این حوزه ها نفس به هوای تو می کشند
لطفت اگر نبود، مسلمان نداشتیم
ای آرزوی هر سفر دل از ابتدا
ما قبله ای به غیر خراسان نداشتیم
ما رعیت ری ایم که سلطان به جز رضا
ارباب جز حسین در ایران نداشتیم
خون حسین در رگ و در ریشه ی من است
  علم رضا معّلم اندیشه ی من است
بالا بلند گفته که طوبی تر از تو نیست
یوسف به حرف آمده زیباتر از تو نیست
گفتند پاره ی تن پیغمبر منی
انگار بعد فاطمه زهراتر از تو نیست
برگ درخت کاشته ی دست های تو
باشد گواه ما، که مسیحاتر از تو نیست
این قطره ها به سمت شما رود می شوند
آخر در این دیار که دریاتر از تو نیست
ما تشنه ایم، تشنه دست نوازشت
آبی در این سراچه گواراتر از تو نیست
این کوه ها به عشق شما هشت می شوند
یادآوران نام تو در دشت می شوند
آرامشی اگر چه سراسر تلاطمی
دریای بیکرانه ی امید مردمی
بند آورد زبان مرا بارگاه تو
ای آن که رستخیر عظیم تکلمی
هر بار نام مادرتان را می آورم
گل می کند کنارهٔ اشکت تبسمی
شاعر کنار حُسن لب تو سروده است
روییده لاله در دل این سبز گندمی
من چون غبار گرم طوافم به دور تو
تو قبله گاه هفتم و خورشید هشتمی
در هفت شهر عشق به جز تو که ثامنی
آهو ی چشم های مرا نیست ضامنی
چشم امید بر در لطف تو بسته است
هر زائری که گوشه ی صحنت نشسته است
بارانی است حال و هوای دو دیده ام
این جا همیشه کاسه ی چشمم شکسته است
از باب جبرئیل به پا بوست آمدن
از آسمان رسیده و رسمی خجسته است
آن پیرمرد تشنه در آن گوشه ی حرم
از راه دور آمده و سخت خسته است
با صد امید حاجت این بار خویش را
با پارچه به پنجره فولاد بسته است
وا شد گره ز پارچه، حاجت روا شده است
یعنی که زائر حرم کربلا شده است
با یاد خاطرات سفر با عشیره ام
بر عکس یادگاری با صحن، خیره ام
از بس دلم شکسته برای زیارتت
با اشک شوق گرم وضوی جبیره ام
یاد غروب های زیارت هنوز هم
گاهی پی دو جرعه ی جامع کبیره ام
یا "قادةَ الهُداة وَ یا سادةَ الوُلاة"
مُستَبصِرٌ بِشأنِکم، این است سیره ام
فرموده اید؛ فِعلُکم الخَیر یا رضا
ای هشتمین کلامُکم النُّور، تیره ام
از بس گناه دور و برم را گرفته است
چون تک درخت خشک میان جزیره ام
ما هم شنیده ایم که فرموده ای شما
هستم در انتظار ظهور نبیره ام
دعبل کجاست تا بنویسد در این فراز
عجل علی ظهورک یا فارس الحجاز
محسن عرب خالقی **********************  
امام رضا(ع)
 
ای عرشیان به شهر خراسان سفر کنید
شب را در این بهشت الهی سحر کنید
با زائرین این حرم الله سر کنید
مدح رضا چو آیهٔ قرآن ز بر کنید
عید بزرگ شیعهٔ آل پیمبر است
میلاد هشتمین حجج الله اکبر است
ای دل بگیر جان و به جانان نظاره کن
بر چهرهٔ حقیقت ایمان نظاره کن
یک لحظه بر تمامی قرآن نظاره کن
در دست نجمه نجم فروزان نظاره کن
میلاد پارهٔ تن زهرا و احمد است
شمس الشموس عالم آل محمد است
این مظهر جمال خداوند اکبر است
آیینهٔ تمام نمای پیمبر است
خورشید نجمه یا مه افلاک پرور است
قرآن روی سینهٔ موسی ابن جعفر است
بر خلق آسمان و زمین مقتداست این
جان رو نما دهید که روی خداست این
روشن هزار سینهٔ سینا به نور او
چشم هزار موسی عمران به طور او
صف بسته اند خیل رسل در حضور او
دل بحر بی کرانه ای از شوق و شور او
ریزد برات عفو خدا از نظاره اش
دوزخ بهشت می شود از یک اشاره اش  
هر قامتی که سرو لب جو نمی شود
هر صورتی که وجه هو الهو نمی شود
هر پادشه که ضامن آهو نمی شود
هر کس که نام اوست رضا، او نمی شود
در طوس پارهٔ تن احمد بود یکی
آری رئوف آل محمد بود یکی
ای خلق خاک پای تو یا ثامن الحجج
جان جهان فدای تو یا ثامن الحجج
قرآن پر از ثنای تو یا ثامن الحجج
ایمان بود ولای تو یا ثامن الحجج
دین را به جز ولای تو اصل و اصول نیست
تهلیل بی ولای تو هرگز قبول نیست
گردون هماره دور زند در طریق تو
خورشید خشت گوشهٔ صحن عتیق تو
با آن همه کرامت و لطف دقیق تو
خود را شمرده اند گدایان رفیق تو
دستی که دست لطف خدا می شود تویی
شاهی که خود رفیق گدا می شود تویی
یکسان بود به وقت عطای تو خاص و عام
فرقی نمی کند به درت شاه یا غلام
سلطان ندیده ام ز گدا گیرد احترام
پیش از سلام زائر خود را کند سلام
پیوسته دست بر سر زوار می کشی
تو کیستی که ناز گنه کار می کشی
پاییز بوستان دل ما بهار توست
در شهر طوسی و همه عالم دیار توست
گل بوسهٔ امام زمان بر مزار توست
شیعه به هر کجا که رود در کنار توست
چشم و چراغ و محفلم این جاست یا رضا
هر جا سفر کنم دلم این جاست یا رضا
شرمنده ام از این که بپرسند کیستم
از ذره کمترم نتوان گفت چیستم
در پرتو کرامت خورشید زیستم
روزی که نیستم به کنار تو نیستم
با یک دم تو صبحدم عید می شوم
در آفتاب صحن تو، توحید می شوم
گل از نسیم صبح بهشت تو بو گرفت
خورشید پیش روی تو از شرم رو گرفت
ماه از فروغ خشت طلایت وضو گرفت
بی آبرو ز خاک درت آبرو گرفت
من دور گندم کرم تو کبوترم
ردّم نکن که از همه بی آبروترم
ای نقش دیده و دل ما جای پای تو
روح الامین کبوتر صحن و سرای تو
مضمون بده که از تو بگویم برای تو
"میثم" کجا و گفتن مدح و ثنای تو
راهم بده که ذاکر ناقابل توام
انگار این که خاک ره دعبل توام
غلامرضا سازگار *********************
این چه حسی است که امشب به دلم پا داده
به من کور چنین میل تماشا داده
خانه حضرت موسی شده وادی بهشت
گوئیا باز خدا حضرت عیسی داده
مریم است این که در آغوش خود عیسی دارد
یا خدا فاطمه را مولد زیبا داده
چه کسی آمده که باز عطش آورده
نکند باز خدا حضرت سقا داده
نبی آمد، علی آمد، حسن آمد، نه حسین
همه را دست خدا بر رخ او جا داده
خوش به حال دل ما چون حرمش ایران است
پرچم نوکریش فاطمه بر ما داده
حرمت وادی طوراست که حاجت دارم
خادم پیرحرم حاجت من را داده
روز اول به تو و گنبد و گلدستهٔ تو
حضرت ذات احد نمره بالا داده
صحن تو صحن بهشت است خدایی چون که
نقشه صحن تو را حضرت زهرا داده
****************************
خواستم تا شبی قلم بزنم
خط سرخی به روی غم بزنم
خواستم تا به یاری خورشید
در سیاهی شب قدم بزنم
تا که مخلوط عشق و عقلم را
باز از نو دوباره هم بزنم
مثل هر بار عشق آمد و من
لاجرم حرف از دلم بزنم
حرف دل حرف عشق حرف رضاست
باید از شاه طوس دم بزنم
با دو بال کبوتری وارم
می پرم تا سری حرم بزنم
می پرم تا به ماورا برسم
به حریمی پر از خدا برسم
باز امشب حرم چراغان است
در و دیوار ریسه بندان است
ابرها را ببین که آمده اند
باز وقت نزول باران است
ظاهراً باز کعبه می سازند
قبله گاهی که در خراسان است
آسمان با ستاره و ماهش
در زمین مدینه مهمان است
جبرئیل از بهشت آمده و
روی دستش گلاب و قرآن است
نجمه او را بغل گرفته ببین
لبش امشب چه قدر خندان است
غرق گل بوسه کرد رویش را
می زند شانه باغ مویش را  
چون نسیم بهار آمده ای
چه قدر با وقار آمده ای
از تنت بوی یاس می آید
ز کدامین دیار آمده ای؟
گفته بودی مدینه گریه کنند
با دلی بی قرار آمده ای
از دل زائران خسته ی خود
تا بشویی غبار آمده ای
کرده ای پهن دام عشقت را
آخر این جا چه کار آمده ای؟
فکر کردی دلم اسیرت نیست
که به قصد شکار آمده ای
من از اول کبوترت بودم
جلد صحن منورت بودم
هر زمان غصه ای عذابم داد
نام تو بردم و شدم دل شاد
میهمان نه که خانه زاد توام
خاک بوس قدیم گوهر شاد
حرم تو فقط خراسان نیست
دل من هم شده رضا آباد
آمدم تا که حرف هایم را
بزنم با تو، هر چه بادا باد
چشم در چشم حلقه های ضریح
دست در دست پنجره فولاد
با دلی غرق خواهش آمده ام
قسمت می دهم به جان جواد
کربلای مرا هم امضا کن
راه آن را به روی من وا کن
مثل ابری به روی ایرانی
مظهر رحمتی، تو بارانی
غیر رویت کجا طواف کنم؟
که شما کعبه ی فقیرانی
با تو در آسمان رها هستم
بی توام در قفس چو زندانی
حاجتم را نیامده دادی
حرف دل راچه خوب می دانی
مثل هر بار از دو چشمانم
قصه های نگفته می خوانی
موقع مرگ منتظر هستم
مثل آن پیرمرد سلمانی
لحظه ها را برای آمدنت
می شمارم؛ صفای آمدنت
دل من مال توست آقا جان
که به دنبال توست آقا جان
روی آن شاخه های بارورت
میوه ی کال توست آقا جان
یا که در بزمتان عزادار و
یا که خوشحال توست آقاجان
در عزای مصیبت جدت
نخی از شال توست آقا جان
به خدا آرزوی لب هایم
بوسه بر خال توست آقاجان
در دلم ابر ماتم آمده است
باز بوی محرم آمده است
کار دل را دوباره در هم کن
سینه را کربلایی از غم کن
ماه ذیقعده و زیارت تو
باز پابوسی ات نصیبم کن
کمی از اشک خود به چشمم ده
دیدگان مرا پر از نم کن
دلمان را بگیر، دست خودت
فقط آماده ی محرم کن
چایی روضه هایمان را با
کوثر اشک فاطمه دم کن
بهر شب های ماه ماتممان
مجلس روضه ای فراهم کن
این دل تنگم عقده ها دارد
گوییا میل کربلا دارد
محمد علی بیابانی *******************  





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
چهارشنبه 20 شهریور 1392





آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic