تبلیغات
نکته های آموزنده و شیرین زندگی - شعر وفات شهادت گونه حضرت معصومه سلام الله علیها
نکته های آموزنده و شیرین زندگی
صفحه نخست       پست الکترونیک          تماس با ما              ATOM            طراح قالب
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : علی ملائکه
مطالب اخیر
نویسندگان

   شعر وفات شهادت گونه حضرت معصومه سلام الله علیها

ضمن عرض تسلیت وفات بی بی دوعالم حضرت معصومه سلام الله علیها اشعاری در همین رابطه تقدیم میدارم . باشد که مورد عنایت برادر بزرگوارشان حضرت رضا علیه السلام قرار بگیریم

ای سر نهاده بر قدمت سرفرازها

                             مخفی نماند از نظرت سوز و سازها

هم دختر امامی و هم خواهر امام

                             آری خدای داده تو را   امتیاز ها

معصو مه ای و جلوه ای از عصمت بتول

                             در جان توست ز آیه تطهیر رازها

تو دختر گرامی موسی بن جعفری  (ع)

                             جویند چاره از کرمت چاره سازها

کوی تو را بهشت نخوانم که از صفا

                              قم را بود به جنت فردوس نازها

تا آورند دامن لطف تو را بدست

                              مردم برند بر سر کو یت نمازها

ای از حجاب عفت و عصمت گشوده دست

                              بر حل مشکلات و به رفع نیازها

سر تا بپا حقیقت و آئینه دلت

                              هر گز کدر نشد ز غبار مجازها

قم شاهد است داغ دلت را که داشتی

                             از دوری برادر به سوز و گدازها

این ما کجا و مدح تو ای آنکه جبرئیل

                             باشد به بام وصف تو از نغمه سازها

**************************

زمین قم به شرف روح دیگری دارد

                            از آنکه در صدفش چون تو گوهری دارد

مگر  بهشت  برین در زمین قم باشد

                            و یا بهشت  از این سرزمین دری دارد

سخن گزاف نگویم به چشم اهل ولا

                            زمین  قم  به  خدا روح  دیگری  دارد

سزد ببالد حوا به خویش چون مریم

                            که همچو حضرت معصو مه ()س)دختری دارد

چگو نه مدح و ثنایش کنم  من الکن  

                            کسی که همچو رضا (ع) خود برادری دارد

قسم به مهر تو ای بانوی حریم جلال

                            که  دوستدار  تو  قلب   منوری  دارد

کسی که پیرو شرع نبی بود چون من

                            به هر کجا  که  رود سایه سری دارد

به یک تجلی تو رفت طاقت و هوشم

                            به حیرتم که وجودت چه گوهری دارد

 

                  شمیم باغ علی (ع) نو گل رسول (ص) توئی

                  فروغ  چشم  محمد ( ص) پس از بتو ل توئی

تو اى حبیبه حق جلوه از خدا دارى

         كه سوى خویش همه چشم ماسوى دارى

    به چرخ حشمت و اجلال بیشتر از مهر

 به پیش دیده اهل صفا ضیا دارى

   تو آشنا نشوى گر چه به كسى از قدر

 ولیك در همه عالم تو آشنا دارى

  به زائرین حریم خود اى ستوده خصال

 نظر ز راه محبّت جُدا جُدا دارى

به یك نگاه مِس قلب ما طلا سازى -

 تویى كه با نظر خویش كیمیا دارى

به هر كه مى نگرم جانب تو روى آرد

 تو خود نظر مگر از لُطف سوى ما دارى

   از آن كه دختر موسى ابن جعفرى بخدا

 كنند مدح تو گر تا به حشر جا دارى

    شمیم باغ علی (ع) نو گل رسول (ص) توئی

                             فروغ  چشم  محمد ( ص) پس از بتو ل توئی

 

***************************************

حضرت معصومه درّ و خاک قم همچون صدف

درمیان بگرفته او را همچنان انگشتری

روضه رضوان او را برتر از جنت بدان

چون صفای روضه اش دارد به جنت برتری

هم بود اخت الرضا هم عمه ابن الرضا

کز وجودش شهر قم سوی جنان گردد دری

بعد زینب در جهان هرگز نبیند روزگار

از تو ای بانو عظما مهربان تر خواهری

¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤

 

شهرها انگشترند و « قم » نگین

 قم ، هماره حجّت روى زمین

تربت قم ، قبله عشق و وفاست

 شهر علم و شهر ایمان و صفاست

مرقد « معصومه » چشم شهرِ ما

 مهر او جانهاى ما را كهربا

دخترى از اهل بیت آفتاب

 وارثِ دُرّ حیا ، گنج حجاب

در حریمش مرغ دل پر مى زند

 هر گرفتار آمده ، در مى زند

هر دلى اینجاست مجذوب حرم

 جان ، اسیر رشته جود و كرم

این حرم باشد ملائك را مطاف

زائران را ارمغان ، عشق و عفاف

آستان بوسش بسى فرزانگان

 معرفت آموز ، از این آستان

دیده پاكان به قبرش دوخته

 عصمت و پاكى از آن آموخته

« حوزه قم » هاله اى بر گِردِ آن

 فقه و احكام خدا را مرزبان

¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤ 

                 ای قبله هر عاشق                  آن  گنبد  زیبایت

                 الطاف و کرم ریزد                     هر دم ز سرا پایت

                 تا روز جزا مستم                     از ساغر و مینایت

 

     دست من  و  دامانت     یا حضرت معصو مه (س)

      چشم من و احسانت     یا حضرت معصو مه (س) 

                     از ساغر مهر تو              تا روز جزا مستم

                     از دامن لطف خود            کوتاه مکن دستم

                    من دل به عنایات و            الطاف شما بستم

درد من و درمانت             یا حضرت معصومه(س)

من خار گلستانت            یا حضرت معصومه (س)

٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫

آیتى از خداست معصومه

 لطف بى انتهاست ، معصومه

جلوه اى از جمال قرآن است

چهره اى حق نماست ، معصومه

عطر باغ محمّدى دارد

زاده مصطفى است ، معصومه

پرتوى از تَلاَْلـُؤِ زهرا

 گوهرى پر بهاست ، معصومه

ماه عفّت نقاب آل كسا -

دختر مرتضاست، معصومه

اخترى در مدار شمس شموس

یعنى اُخت الرّضاست ، معصومه

زائران ، یك دَرِ بهشت اینجاست

- تربتش با صفاست ، معصومه

در توسّل به عترت و قرآن

باب حاجات ماست ، معصومه

از مدینه ، به قصد خطّه طوس

- رهروى خسته پاست ، معصومه

تا زیارت كند برادر خویش

- فكر و ذكرش دعاست ، معصومه

روز و شب ، عاشقى بیابان گرد

- خواهرى با وفاست ، معصومه

یا مگر اوست ، زینب دگرى

 كز برادر جداست ، معصومه

تا بدانى كه نیمه ره جان داد

 بنگر اكنون كجاست ، معصومه

از وطن دور و از برادر دور

 حسرتش غم فزاست ، معصومه

گر چه نشكسته سینه و پهلویش

 در دلش داغهاست ، معصومه

داغ زهرا و داغ اجدادش 

 وارث كربلاست ، معصومه

هر حسینیّه بیت اوست (حسان)

 چونكه صاحب عزاست، معصومه

¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤

    حضرت فاطمه معصومه (ع) در نخستین روز ذیقعده  سال۱۷۲ هجری قمری تولد یافتند ، مادر ایشان نجمه است و با امام هشتم  حضــرت علی ابن موسی الرضا (علیه السلام ) از یک مــادر بوده اند . آن حضرت  بســیار به امام رضـا (علیه السلام ) علاقه مند بوده اند و پس از  ولایت عهدی امام هشتم و سفر آن حضرت به ایران بنا به دعوت مأمون عباسی، حضرت معصومه به عشــق دیدار برادر، در ســال دویست ویک هجری از مدینه منوره ، روانه سفر به ایران و مرو شدند. هنگامی که به ساوه رسیدند دچار بیماری سختی شدند و به خادمشان دستور دادند؛ ایشان را به شهر مقدس قم انتقال دهد ، پس از ورود به قم، مردم این شهر به استقبال آن مخدره شتافتند وموسی ابن خزرج بن سعد اشعری که بزرگ اشعریون بود ؛ افسار شتر آن حضرت را گرفته ، به منزل خود برد وآن مخدره پس از هفده روز از ورودشان به شهر مقدس قم به دلیل بیماری در روز دهم ربیع الثانی آن سال، رحلت فرمودند و بدن مطهر آن حضرت در قبرستان بابلان، مکان فعلی حرم آن حضرت دفن گردید.در آغاز، موسی بن خزرج بر روی قبر ایشان سقفی از حصیر بنا کرد و پس از آن اولین گنبد را مخدره، زینب دختر امام محمد تقی (علیه السلام) بر روی مزار شریف آن حضرت بنا فرمود.در کنار مدفن شریف حضرت معصومه (علیها السلام )، زینب ،ام محمد ومیمونه دختران امام جواد (علیه السلام) نیز دفن گردیده اند .سن حضرت معصومه در زمان رحلت،بیست وهشت سال بود وایشان پس از امام علی ابن موسی الرضا (علیه السلام) دربین فرزندان امام موسی کاظم (علیه السلام ) دارای شأن و مقامی بس بزرگ هستند ودر روایات، برای زیارت آن حضرت ، ثواب زیادی ذکر شده است. علما و شخصیت های بزرگ همواره به حضرت فاطمه معصومه به دیده احترامی بالغ نگاه نموده اند از جمله در باره مرحوم آیة الله بروجردی نقل شده است که در دوران مرجعیت ایشان، پادشاه وقت عربستان سعودی به کشورمان سفر نموده و قصد داشته است با سفر به شهر مقدس قم با آن مرحوم به عنوان تنها مرجع جهان تشیع دیدار نماید اما ایشان این پیشنهاد را نپذیرفته اند و گفته بودند که پادشاه عربستان اگر به قم بیاید به دیدار من طلبه خواهد آمد اما به زیارت حضرت معصومه نخواهد رفت و این توهین به آن حضرت خواهد بود!.

رواق دختر موسى بن جعفر است این جا

 حریم فاطمه بنت پیمبر است این جا

در بهشت برین گر طلب كنى به خدا

 ببوس با ادب آن را كه آن در است این جا

زمین قم به مثل چون صدف بود آرى

 وجود حضرت معصومه گوهر است این جا

ببند عقد نماز اندرین مقام رفیع

 كه جاى گفتن الله اكبر است این جا

مخوان به خلد برینم زكوى او واعظ

 براى من ز دو صد خلد برتر است این جا

حبیبه حق و ریحانه رسول و على

 یگانه دختر زهراى اطهر است این جا

ببوس از سر صدق و صفا ضریحش را

 كه مورد نظر حىِّ داوراست این جا

مسیح زنده شود در حریم این بانو

 عجب ز فیض دمش روح پرور است این جا

ز یُمنِ موكبِ اجلالِ فاطمه بنگر

 كه دُرّ تاج سر هفت كشور است این جا

فروغ روضه او پر تو افكن است به مهر

 چرا كه مطلع خورشید انور است این جا

اگر بدیده ادراك بنگرى بینى

 كه مهر و ماه هم از ذرّه كمتر است این جا

از آن شدند سلاطین مقیم در كویش

 كه خاك درگه او زیب افسر است این جا

كند بدرگه او سجده صبحدم خورشید

 كه از فروغ ولایت منوّر است این جا

اگر تجلّى حق بینى از در و دیوار

 عجب مدار كه دخت پیمبر است این جا

تبارك الله از این روضه بلند رواق

 كه از تصوّر و از وصف برتر است این جا

برو طهارت دل كن بیا به روضه او

 كه جاى مردم پاك و مطهر است این جا

از آن پناه به كوى تو آرم اى بانو

كه فیض روح ز لطفت میسّر است این جا

مرا كه نام بود حیدر آمدم به درت

 چرا كه نور دو چشمان حیدر است این جا

زمین قم شده روشن از آن به غیب و شهود

كه نور حق به جمالت برابر است این جا

ز آفتاب قیامت غمى نخواهد بود

 مرا كه سایه لطف تو بر سر است این جا

سزد كه « معجزه » قم همچنان بهشت بود

 چرا كه دختر موسى بن جعفر است این جا

¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤۴

اى دختر و خواهر ولایت
بر ارض و سما ملیكه در قم
معصومه به كتیبه و به عصمت
در كوى تو زنده، جان مرده
در قصر تو جبرئیل حاجب
گفتند و شنیده اند ز آغاز
حاجت نبود مرا برآن در
قم قبله خازن بهشت است
قم شهر مقدس قیام است
قم تربت پاك پیكر توست
گر فاطمه دفن شد شبانه
كى گفته نهان زماست آن قبر
آن قبر كه در مدینه شد گم
مریم به برت اگر نشیند
سازد به سلام سرو قد خم
روزى كه به قم قدم نهادى
آن روز قرار ازملك رفت
تایید چو موكبت ز صحرا
درخاك رهت ز عجز و ناله
با گریه شوق و شاخه گل
دل بود كه بود محفل تو
آن پیر كه سید زمان بود
گردید به گرد كاروانت
بردند ترابه گریه هودج
ازشوق تو اى بتول دوم
كاى مردم قم به پاى خیزید
آذین به بهشت قم ببندید
قم شام نبود تا كه درآن
قم شام نبود تا كه از سنگ
قم كوفه نبود تا كه خواهر
حاشا كه قم این جفا پذیرد
بستند به گرد میهمان صف
قم مهمان را عزیز خواند
«میثم» همه عمر آن چه را گفت
  آیینه مادر ولایت
آرام دل امام هفتم
افتاده به خاك پایت عفت
بر خاك تو عرش سجده برده
زوار تو را بهشت واجب
كز قم به جنان درى شود باز
قم باشدم از بهشت بهتر
این جا سخن از بهشت، زشت است
قم خانه یازده امام است
اینجا حرم مطهر توست
نبود ز حریم او نشانه
من یافته ام كجاست آن قبر
پیدا شده در مدینه قم
این منظره را مسیح بیند
اول به تو بعد از آن به مریم
قم را شرف مدینه دادى
ذكر صلوات بر فلك رفت
شهر از تو شنید بوى زهرا
مى ریخت سرشك همچو لاله
برد اند به ناقه ات توسل
غم گشت به دور محمل تو
رویش همه را چراغ جان بود
شد، پاى برهنه سار بانت
تا خانه موسى ابن خزرج
قم داد ندا به مردم قم
از هر در و بام گل بریزید
ناموس خدا مرا پسندید
دشنام دهد كسى به مهمان
گردد رخ میهمان ز خون رنگ
بیند سر نى سر برادر
مهمان به خرابه جاى گیرد
قم با صلوات و شام با كف
كى دخت و را كنیز خواند؟
در مدح و مصیبت شما گفت
 





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
          
پنجشنبه 5 فروردین 1389
جمعه 4 اسفند 1391 05:21 ق.ظ
ممنون دوست عزیز
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر





آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی